Camille Castillo. 17. 072695 Accountancy. My life. My choices. My mistakes. My lessons. Not your business. †
Sampung bagay na natutunan ko sa buhay ko
- Walang permanente sa mundo.
- Pag umaalis, may darating.
- Hindi ka magiging malungkot panghabangbuhay.
- Lahat ng bagay may rason.
- Wag pilitin ang ayaw. Wag ipagsiksikan kung hindi na pwede.
- Lahat ng bagay ay nasa tamang oras at panahon.
- May mga bagy na itinadhana para maging sayo.
- Walang mali, walang tama. Nasa mata lang yan ng nanghuhusga.
- Lahat ng bagay gumagaan pag binibitawan.
- Tayong mga tao hindi marunong makuntento.
This is why i really adore ate maisie’s thoughts..
Bes
“Bes bakit ganito, kahit gustong guto ko sya kalimutan e hindi ko kaya? Na isnag text lang, wala, bokya nnaman ako?”
Nung tinanong ako ng kaibigan ko nito, naawa ako sa kanya.. naiyak pa nga ako.. Bakit? Kasi alam ko yung sakit na pinagdadaanan nya ngayon. Iba nga lang yung sitwasyon namin, kasi sya kaibigan niya yung mahal niya pero hindi sya mahal.. Friendzone kumbaga.
Hindi ko alam kung anong payo ang sasabihin ko, kasi alam ko na kahit nasasaktan sya tuwing tinitake for granted sya nung lalaki, na kahit naaalala lang sya everytime na may kylangan to, e alam ko na dun sya masaya. I cant blame her, nagmahal lang naman siya.. At hindi nya kasalanan na hindi sya kayang mahalin ng taong yun.
Ang sabi ko lang sakanya..
“Bes you have to accept! Oo masakit, mahirap, matagal at halos mabaliw kana kakaisip kung paano at san ka magsisimula sa move on na sinasabi nila. Actually hindi ka naman talaga magmomove on e, sinasanay mo lang yung sarili mo sa sakit until it hurts no more. Pero to be able to do that, kylangan mong gawin lahat para iwasan sya, layuan at putulin lahat ng communication nyo. Pano ka makakamove on kung sa isang text lang nya e nababaliw kna agad? Tinotorture mo lang yung sarili mo.. Tanggapin mo at isipin mong kaya mo para malagpasan mo yan. Hindi Ka nya pbabayaan”
Tapos tinanong nya ko kung pano ko daw nasabi lahat ng yon, pano ko daw nagagawa ng lahat yon, inaamin ko naman na until now i havent move on yet pero alam ko na may progress na unlike before. Ginagawa ko lahat ng makakaya ko para lang makapagstart na kasi the sooner na iaaccept ko na wala na talaga, the sooner na gagaling ako :)
Ayoko lang na maranasan din niya yung sakit na naramdaman ko kaya hanggat maaga pinapayuhan ko na sya na tumigil na..
What’s wrong with me.. (?)
Halos lahat naman ng mga kaibigan ko, e parang kapatid ko na kung ituring. Oo may mga kaibigan na as in kaibigan talaga, pero may mga kaibigan na kaibigan lang pag nagkikita or nagkakausap. Pero lahat naman ginagawa ko to help them, to give them advice when they needed, yun tipong kahit hindi ko kaya, eh gagawin ko padin. Hindi sa nanghihingi ako ng kapalit ha? Pero bakit ganon? Bakit parang wala man lang maging tunay kong kaibigan? I mean bestfriend.. since kinder wala akong naging bestfriend kundi ang sarili ko lang. Minsan napapaisip tuloy ako.. ano bang mali sakin? Gusto ko silang ituring na bestfriend pero bakit ayaw nila? :’(
I will no longer post about him.. No never! :)
In the morning, we should wake up and say, “Father, thank You for another beautiful day. I commit this day, my plans and my future into Your hands.” When you start the day like this, you are acknowledging God. He promises to crown your day with success. When you are driving on the freeway say, “Father, thank You for keeping me safe.” At the office say, “Lord, help me to be focused and productive today.” At home, “Father, bless my children.” Before you go to bed, “Lord, thank You for a good night’s rest.” When you’re acknowledging Him in all your ways, He promises to direct your paths. He promises to lead and guide you into paths of peace, joy and everlasting life!
Will change for the better
This past few days sobrang lungkot ko ulit because of him, i mean parang paranoid nnaman ako para lang makausap, makatext, makasama man lang siya. Parang everyday and everynight eh occupied nya buong utak ko kasi siya lang palagi kong naiisip..
Pero ngayon parang there’s a side of me na nagsasabing kaylangan ko ng magbago. Ayusin ang buhay ko. Ayusin ang sarili ko. Sabi nga nila, maganda naman daw ako kung tutuusin yun nga lang parang boring tignan dahil napakasimple ko. Shirts and pants lang kasi, okay na ko. Ni hindi ako nagmimake up, hindi din naman kasi ako marunong non haha. Hindi ako kikay at fashionista, though gusto ko magkaroon ng gamit pambabae talaga hahahah. And now I realized na dapat matuto na ko magayos, HINDI PARA KAY EX HA! Kundi para sa sarili ko :) :)
Tutal naman malapit nako mag18, maybe its about time na maging girly na ko hahaha!! =))))
